ثبت شده در تاریخ شنبه 13 آذر 1389 به شماره سریال 111329 در سایت شعرنو
وسایت شعر ناب
****
من نه گردابم چومردابم
غوطه ور درلابه لای سیل غم خوابم
اکنون سردو بی آبم
من نه سروسایه اندازم
خشک هستم، حسرتم یک قطره ای باران
شایدغم فروریزد
خیس گردد شاخه های من
ریشه ها خشکیده درگِل، ساحلی دورافتاده ازآبم
من کویرشورزارم
دردشتِ ماسه زاروگرم وبی حاصل
سرنوشت من اسیر باد ،سینه مالا مال ازفریاد
من غبارخسته ازبادم
چون شب سرد زمستانم
شکار دست صیادم
درون دام مانده ، رفته ازیادم
من همان آهنگ پائیزم
فصل آوای غم انگیزم
چوبرگ خشک می ریزم
من همان شب پای شب گردم
زترس گرگ میگردم
من صدای خسته دریک ساز چوپانم
تا که زیرپنجه های خشک وپژمرده
نوای غم برافروزم
من همان توفان دریا موج سرگردان
قایق بشکسته درساحل
ناخدای خسته از آبم
چوفانوسی خموشم دردل دریا
من نه آبم
چشمه ساری ازگِل ولایم
من چوخورشیدم ولی ابرسیاه افتاده برجانم
من تمام شعر غمهایم
چونکه اکنون بی تو تنهایم
درود بر استاد لقمانی عزیزم
استاد جان و بلاگ شما شده خانه ی امید ما
هر وقت دلتنگتان می شویم
سری به اینجا می زنیم
خدا حفظتان کند
ارزو می کنم
قایق روزگارت همچون احساست برفراز بر دریای انیده به پیش رود
شاد و سلامت